EIND IN ZICHT
Locatie: Rampur, Assam - India - Azie
Project: Allemaal aan het theater bij Badungduppa
Ambassadeur: Jet Remmers
Zoals meestal is het zowel langzaam als snel gegaan, na zeeen van tijd komt de versnelling en ineens het besef dat het bijna zover is: de voorstelling.
Morgen hebben we de generale repetitie, de volgende dag staat de groep kinderen die me ondertussen erg dierbaar zijn geworden voor het eerst in hun leven op de planken (of beter gezegd: op de aangestampte aarde)
Nog nooit heb ik een groep kinderen zo snel zien transformeren. In minder dan drie weken tijs zijn ze veranders van verlegen plattelandskinderen naar expressieve mini-acteurs. Van kinderen die alleen een glimlach delen naar kinderen die spontaan een scene improviseren in de pauze, fysieke grapjes maken en druk jabberend elke repetietie verlaten.
De voorstelling 'Kyrshing' (vreemde) speelt de eerste dag exclusief voor de scholend die ook hebben meegedaan aan de workhop. De dag erop spelen we twee keer voor pers en dorpelingen.
Kyrshing is een komedie met een serieus randje geworden, kleurrijk, lichtvoetig met scherpe timing en vragen om over na te denken. Wat als een vreemdeling de vertrouwde omgeving van je dorp binnenkomt? Kan je leren van een andere cultuur zonder je eigen te verliezen?
Het zijn vragen die de gemoederen hier sterk bezig houden, door de invloed van Westerse cultuur en imigranten, maar ook door de culturele en creatieve uitwisselingen die de Theater Embassy hier ondersteund.
Voor mij geldt dat het werken in een andere cultuur mijn vocabulair heeft uitgebreid in beeld, beweging, taalgebruik en verhalen. Voor de kinderen geldt hetzelfde door het werken met mij. De voorstelling is een mooi voorsbeeld van het werken vanuit de eigen cultuur gezien door de ogen van een ander.
Het dorpsleven in Rampur heeft mij geinspireerd, evenals de volksdansen en liedjes die ik heb opgevangen, de verhalen die ik heb gehoord en verschillende theaterstukken uit heel India die ik in Delhi heb gezien, evenals de ervaringen van de kinderen en de spelers van Badungduppa rondom het thema.
Dit alles heeft gesudderd en het resultaat draagt deze ervaringen in zich.
Ik kan niet wachten tot de climax en ontlading van de voorstelling, en tot de kinderen hun eerste applaus in ontvangst nemen. Maar tegelijkertijd ben ik al bij voorbaat melancholisch over het afscheid.
Nog een paar dagen in deze weelderige groene inspirerende omgeving. Nog een paar dagen praten over theater met collega's op de andere kant van de aardbol. Nog een paar dagen kikkers in mijn kamer en vuurvliegjes in de lucht. Nog een paar dagen..
