START PRODUCTIE
Locatie: Rampur, Assam - India - Azie
Project: Allemaal aan het theater bij Badungduppa
Ambassadeur: Jet Remmers
Er is in de tussentijd vanaf mijn vorige blog al veel gebeurd, ik zal proberen er geen ellenlang verhaal van te maken...
Na de lessen op de twee scholen in de omgeving ging de workhop bij Badungduppa van start, waar de kinderen die de introductielessen leuk hadden gevonden naartoe konden komen.
Niet wetend wat ik kon verwachten van de opkomst zat ik s´ochtends met een kop thee op de uitkijk toen de eerste kinderen het terrein van Badungduppa op kwamen, een uur voor de aanvangstijd..
Het bleek een goed teken, langzaam stroomde het terrein vol met enthousiaste stemmen, 56 kinderen die allemaal geinspireerd waren door de lessen en klaar waren voor meer.
Sukra sprak van een ´historisch dag´ voor Badungduppa, nog nooit eerder waren er kinderen die niet kwamen om te kijken maar klaar waren om zelf aan de slag te gaan.
5 workhopdagen hebben we met de kinderen gewerkt, mijzelf plus een vast groepje spelers van Badungduppa die zelf graag met kinderen willen leren werken. Een win-win situatie, zij kunnen assisteren in de les en zo de kunst van het lesgeven afkijken, terwijl ze mij helpen aanwijzingen te vertalen. Een aantal van hen ontpoppen zich al snel in natuurtalenten in lesgeven.
5 dagen lang heb ik mogen genieten van de kleurrijke kinderen die steeds gretiger en met steeds minder verlegenheid aan het spelen waren. met o.a. emoties, fysieke personages, imitatie, jabber, Jaque Lecoq\'s bouffons, het tot leven brengen van een kale ruimte...
De taalbarrieere dwingt me tot heldere korte aanwijzingen en veel voor- en meespelen. En ik merk al snel dat de kinderen hun terughoudendheid \'vergeten\' zoogauw ze met me meespelen, de focus ligt dan op mij en niet op hunzelf, en voor ze het weten zetten ze een prachtig personage neer.
Aan het eind van de workshop selecteer ik [met pijn in mijn hart] een tiental kinderen die het meeest getalenteerd bleken om een productie mee te maken. Het was een lastige keuze, maar nu kan ik intensief met ze aan het werk.
Na de laatste workhopdag vertrekken we met de hele Badungduppa groep met de trein naar Delhi, waar ze hun voorstelling spelen vanwege de award die Sukra heeft gewonnen voor zijn werk. Een paar dagen lang krijg ik allerlei verschillende en voorrnamlijk traditionele dans- en theaterstukken te zien. Het valt me op dat Badungduppa er meer dan anderen in is geslaagd tradities te vermengen met \'modern\' fysiek spel, waardoor het geen museumstuk is maar meer leeft.
Terug in Assam ben ik begonnen met de productiegroep. De eerste dag heb ik muziek met ze gemaakt. Jammend met stem en spullen.
Tijdens dit soort lessen is het duidelijk merkbaar dat de kinderen in India een ander gevoel voor ritme en melodie hebben dan ik, wat soms bots, maar soms ook verassende mixjes van muziek en rimes opleverd.
Ík heb besloten dat het thema van de voorstelling ´de vreemdeling´ wordt. Ze zijn hier de laatste tijd veel bezig met het feit dat er bangladeshi de grens over gaan. Deze mensen zijn moslim, en de mensen van Assam zijn bang ze hun cultuur teveel willen beinvloeden en hun macht vergroten. Daarbij is de spanning tussen verschillende etnitsche groepen nog altijd groot.
De vreemdeling leek me daarom een actueel en werkbaar thema.
Op de tweede repetitiedag heb ik mijn eerste grote tegenvaller, twee kinderen zijn vanmorgen niet gekomen. Tijdens het selecteren was ik al onzeker over hun motivatie maar omdat ze veruit de meest getalenteerde spelers waren heb ik ze toch uitgekozen.
Heb ik ze wellicht te weinig uitdaging kunnen bieden, daar ze de anderen vooruit waren? Vonden ze de muziekles van de dag ervoor saai? Ik vind het erg jammer, want vandaag hebben we voor het eerst aan het stuk gewerkt en hadden ze voor het eerst een echte repetietie kunnen ervaren. Nu zijn ze wellicht gestopt zonder te weten waarmee.
Met de anderen heb ik gewerkt aan de motoriek van de dorpelingen. Daarna heb ik ze de opdracht gegeven als dorpelingen samen \'het dorp\' te versieren voor een festival. Terwijl de kinderen improviseerden heb ik ze terkens nieuwe input en ideeen gegeven voor \'stukjes\' in de scene. Dit werkte goed. Aan het eind van de repetitie hebben we in grove lijnen een komische scene gemaakt die het volgens mij goed zou doen als opening.
Vannacht werd ik overvallen door hevige koorts, in Delhi heb ik een ziekte opgepikt waardoor ik al dagen met een wazig gevoel en twee ontstoken ogen rondliep, maar vannacht was het echt raak, Trillend van de kou lag ik onder zoveel mogelijk laagjes in bed [in de zomer in India, toch bijzonder] terwijl mijn huid gloeide.
Maar \'elk nadeel heb zn voordeel\' de spelers die telkeens bij mijn lessen hebben geholpen hebben de repetitie overgenomen, met succes. En stieken was ik door mijn belabberde gevoel heen best trots. De erste dag dat ik hier aankwam vertelde ze me dat het het een beetje spannend vonden met kinderen te gaan werken omdat ze er geen ervaring mee hadden, en nu stonden ze vol energie zonder voorbereiding een repetitie over te nemen!
Inmiddels ben ik langs het \'ziekenhuis\' geweest, het is allemaal niet ernstig en door de medicijnen voel ik me alweer stukken beter. Morgen kan ik hoogstwaarschijnlijk weer gewoon aan de slag
