OVERPEINZINGEN IN INDIA
Locatie: all around the world - Nederland - Europa
Project: Building Partnerships
Ambassadeur: Berith Danse
Morgen vlieg ik naar Bhutan. Vandaag heb ik nog een tussenstop gemaakt in Delhi.
Voordat ik met de vleugels van Drukair door het groene dal heen zwenk
wil ik even mijn gedacht over deze reis laten gaan. Het is 15 jaar
geleden dat ik voor het eerst naar een onbekende bestemming ging om
theater te gaan maken. Ik weet nog dat ik doodsbang was en echt geen
idee had wat er me überhaupt te wachten stond. Managua was de bestemming
en het duurde lange tijd voordat ik mijn draai vond. Ik was ambitieus
en wist niet hoe ik dat kon rijmen met werken in een ontwikkelingsland.
Het niveau van werken was verschrikkelijk. Maar na verloop van tijd,
gedwongen door de erbarmelijke situatie veranderde er iets in mij. Er
kwam ruimte voor wat die ander werkelijk was. Er kwam ook ruimte voor
wie ik in wezen was. Zonder elkaar te kunnen verstaan werkten we aan een
theaterpresentatie waarmee we zo'n 300 mensen een gelukkige avond
bezorgden.
Thuis in Nederland was ik weer even de weg kwijt. De
reële wereld was niet meer waar. Toneelspelen en toneel regisseren
voelde als een banale bezigheid .
Op dit moment zijn er 15 jaar
later veel theatermakers die geconfronteerd willen worden met de
werkelijke wereld en de wezenlijke issues. Neem Lotte van de Berg, die
nu haar tanden bijt in een theaterproject n Congo. Of Ibelisse Guarda
die opzoek gaat naar de diepgang van rituelen in China voor haar werk al
mimespeler/maker. De confrontatie met de wereld waar je leven niet
zeker is geeft stof tot het hereiken en hercreeren van theater voor de
tijd van nu.
Afgelopen week kregen we een korte toegang tot het
verleden van het theaterwerk van Warner van Wely in een bijeenkomst van
Theatre Ambassadors ( medewerkers in het buitenland) en realiseerde ik
me wat we veel van de erfenis van het openbreken van grenzen door de
Dogtroep en zijn Consorten mee gekregen hebben, als kringen in een
vijver doorgesijpeld zijn tot diegene die een idioom zoeken of creëren
in het internationaal werken met theater.
Tot op de dag van vandaag
wordt theater maken over de Nederlandse grenzen gezien als
uitzonderlijk. Terwijl in het licht van de ontwikkelingen in de wereld
je je afvraagt waarom je niet je vleugels zou willen uitslaan? Daarom
kijken we uit naar het oprichten van een eerste theatergroep in Bhutan.
Bhutan en het KingsChoiceproject is een bijzondere gift. Samen met 15
Bhutanese theatermakers in spe zijn we opzoek naar het idioom van een
eigen Bhutanese theatergroep. Fysiek spel, historisch bewustzijn,
improvisatie, dagelijks materialen, en eigen locaties zijn het
uitgangspunt voor het vinden van deze theatergroep. Bovendien
werkentheatermakers uit Assam India Bolivia mee aan dit bewust creëren
van een performance groep. Bhutan hoeft immers niet eerst klassiek
teksttoneel te leren spelen maar kan gelijk in de vaart van de moderne
ontwikkelingen een Blackberrie en locatietheater of bewegingstheater
leren kennen.
